در هر عصر از دوران زندگی بشر جوامع انسانی دارای چهار بعد اساسی یعنی: بعد خویشاوندی، بعد سیاسی، بعد اقتصادی و بعد دینی بوده و هر یک از این ابعاد در اشکال مختلف نمود پیدا کرده اند. در اثر حاضر به دو حوزه سیاست و خویشاوندی (به تعبیر دقیق تر روابط جنسی) و تقاطع مشخص آن ها در اصفهان دوران صفویه پرداخته شده و با بهره گیری از اسناد و مدارک معتبر واکنش های میان این دو حوزه و شرایط اجتماعی آن عصر روشن گشته است. نویسنده با رویکردی پدیدار شناسانه نشان داده که چگونه سازوکارهای ثروت اندوزی و لذت جنسی در دوران فروپاشی نظام سیاسی و اجتماعی به هم پیوند خورده و در حقیقت اثری را شکل داده که می توان آن را در حوزه تاریخ فرهنگی بدن طبقه بندی کرد.